viernes, 22 de febrero de 2013
Día de Rosalía 2013
A ver se vos gusta.
martes, 5 de febrero de 2013
Entroido 2013
lunes, 21 de enero de 2013
Roberto Vidal Bolaño, o noso autor para o ano 2013
sábado, 10 de marzo de 2012
Valentín Paz Andrade, a figura senlleira deste ano nas Letras Galegas 2012

viernes, 21 de octubre de 2011
Contos para Samaín

Nenos e nenas de Blancos e Vilar de Barrio, este é un conto que se vos recomenda para ler nestas datas do Samaín....
TÍTULO: A pantasmamiércoles, 1 de junio de 2011
Respostas adiviñas sobre LOIS PEREIRO (2)
As partes do corpo que aparecen na poesía son:
-Eyes= ollos
-Face= cara
-Eyelids= párpado
viernes, 13 de mayo de 2011
Adeviñas e preguntas sobre Lois Pereiro
-Di o nome dun amigo de Lois Pereiro, poeta, que ten un apelido igual ao nome dun país que limita con España.
-E como andades de inglés? A ver cantas partes do corpo –polo menos tres, e en inglés, of course, amiguiños- atopades neste poema de Lois Pereiro traducido ao inglés.
Xan o cazador (I)
Érase unha vez un neno cazador que se chamaba Xan e estaba cazando coellos no monte. De súpeto escoitou cómo choraban os carballos que había naquel bosque onde estaba a cazar. Intranquilo, foi e preguntou:
-Por que chorades?
E as árbores responderon:
-Porque polas noites vén o xabarín a destrozar as nosas raíces e non nos deixa medrar. Levamos xa sete anos así, e non hai quen acabe con eles. Témonos queixado aos gardas que coidan isto, pero non nos fan caso, din que os xabaríns tamén viven no bosque e teñen dereito a comer…
E Xan díxolles:
-Non hai problema. Pero tedes que dicirme a que hora veñen os xabaríns para podervos botar unha man.martes, 10 de mayo de 2011
Resposta ás preguntas de Lois Pereiro (1)
A resposta da primeira pregunta é: Náufragos do paradiso.
A resposta da segunda pregunta é que foron publicados na revista que foi dirixida por Manolo Rivas. A revista chamábase LUCES DE GALIZA.
Moi ben nenos e nenas do Blancos, sodes uns auténticos cazatesouros pero nos vos esquezades de agora vos toca a vós facernos as preguntas, estamos esperando..........
miércoles, 4 de mayo de 2011
Primeira adiviña sobre LOIS PEREIRO
Buscade nun dos dous enlaces que vos adxuntamos, a resposta a estas dúas preguntas:
Como se titula a novela que deixou inacabada, e da que só escribiu oito capítulos?
Onde foron publicados anteriormente eses 8 capítulos?
http://www.prazadasletras.org/letras/autores/autor/246/lois-pereiro
viernes, 29 de abril de 2011
Eu chorei, chorei
Nenos e nenas dunha escola na India interpretan "Eu chorei, chorei".Son nenos e nenas da escola María Soliño en Pubai-Orissa (India), financiada pola ONG "Shanga India" cantan "Eu chorei chorei" nun perfecto galego.
miércoles, 27 de abril de 2011
Máis ligazóns para o Día das Letras Galegas 2011.
Atopamos outras ligazóns interesantes:
1.- Páxina do Seminario Galán. Nesta atopamos documentos, actividades e fotos do autor galardonado. Levan anos confeccionando material para o Día das Letras Galegas, e paga a pena ver o que teñen feito.
2.- Neste blog, Econenos atopamos un libro LIM con actividades on-line sobre a figura de Lois Pereiro.
3.-
. Aquí temos un vídeo de quince minutos sobre Lois Pereiro e a súa vida.
4.- Algúns poemas recitados por el. En Radiofusión atopamos algúns poemas recitados polo propio Lois Pereiro.
E iso é todo ata o momento.martes, 19 de abril de 2011
Lois Pereiro-Un dos autores dos anos oitenta, homenaxeado este ano 2011
De Lois Pereiro, ou máis ben Luis Ángel Sánchez Pereiro, o seu verdadeiro nome, apenas sabemos algunhas cousas.
Que naceu en Monforte de Lemos, procedente do Incio. Estudou nos Escolapios, e comezou a escribir con 15 anos. Tralo COU marchou a Madrid, onde fixo algo de Ciencias Políticas e Socioloxía. Tempo máis tarde, tras dunha estancia en Monforte, regresa a Madrid, para estudiar idiomas. Alí fundou a revista Loia xunto a Antón Patiño, Manuel Rivas e o seu irmán Xosé Manuel Pereiro.
De volta en Galicia, vive no 1981 na Coruña, onde se une á revista la Naval. Aquí coñece a outros poetas como Xavier Seoane, Francisco Salinas Portugal ou Xulio Valcárcel, participando en diversas antoloxías (De amor e desamor (1984) e De amor e desamor II (1985)). Na revista Luzes de Galiza, publicou os primeiros capítulos dunha novela non rematada, Náufragos do Paraíso.
Entre 1983 e 1987 traballou como tradutor do alemán francés e inglés de dobraxe de cinema.
Publicou dous poemarios en vida, Poemas 1981/1991 (1992) e Poesía última de amor e enfermidade (1995). Morreu no 1996.
Ligazóns:
*FICHA DO AUTOR NA BIBLIOTECA VIRTUAL GALEGA
*PÁXINA WEB DEDICADA A ESTE AUTOR
*ADIANTO DUN DOCUMENTAL SOBRE ESTE AUTOR EN YOUTUBE
*PAXINA DO DÍA DAS LETRAS GALEGAS DEDICADA A ELjueves, 29 de abril de 2010
Uxío Novoneyra 2010
Dende aquí preme nas ligazóns para acceder a varios recursos existentes na web:
1.-Páxina do homenaxeado.
2.-Coordinadora dos equipos de normalización lingüística.
3.-Páxina correspondente da RAG.
4.-Páxina de Galicia espallada.
5.-Seminario Galán.
6.-Un roteiro do lugar onde viviu.
miércoles, 27 de mayo de 2009
Letras Galegas 2009
viernes, 13 de junio de 2008
Máis adiviñas de libros
¡O marciano de San Mamede en Os Blancos! (e VI)
E Nazan coñeceu ós pais e nais dos rapaces, e pouco a pouco foron amigándose máis con el, todos lle dicían: "Ola, que tal estás, Nazan", ou "Como che vai o día", e el respondía: "Pois por agora ben, ¿e ti?" Daquela os seres humanos respondíanlle: "Ben".
Chegou por fin un día de feira e Nazan estaba moi nervioso, case todos lle dicían: "Que che pasa, Nazan?" Pero el non contestaba. Dicían: "Contesta". E Nazan daquela falou: "Estou moi ner… nervioso. É porque vou coñecer a moita xente descoñecida". "Pois iso non é nada, non te preocupes". Aquel día foi a primeira vez que ía á feira, pero Nazan disfrutou moito, aínda que había moita xente sorprendida de velo por alí.
Pois o certo é que agora Nazan está nos Blancos, e vai á escola cos nenos e nenas de alí.
lunes, 9 de junio de 2008
UNHA NOVA ADIVIÑA
CATI, CARLOS, NATI e BRUNO dinvos que se titula "Poemas de ti e de min". Un saúdo.
O MARCIANO DE SAN MAMEDE (V)
Cando pasaron por Vilar de Barrio fixeron unha parada e puxeron letreiros por todo o pobo para convocar unha reunión de veciños.
Ó día seguinte, na xuntanza, contáronlle a todos a verdade do que acontecera, porque non querían seguir ocultando a Nazan nin enganando ós pais. Todos entenderon a postura dos nenos e permitiron que seguiran sendo amigos del e que lle axudaran coas súas clases de galego; incluso, entre todos lle acondicionaron o local das escolas vellas que estaba ocupando, porque definitivamente se convertiría na casa de Nazan.
Os nenos e nenas de Vilar de Barrio, que se comunicaban con frecuencia cos de Os Blancos a través de internet, mandáronlle un correo electrónico contándolles que agora xa non tiñan que esconder a Nazan, que todos o aceptaban e tamén lles falaron dos seus progresos no aprendizaxe da nósa lingua.
Ós de Blancos pareceulles estupendo e faláronlle da posibilidade de facer o mesmo en Blancos, presentárllelo a todos e que pasara a ser un novo amigo, tamén da cente de alí.
