lunes, 26 de mayo de 2008
Adiviña este rollo patateiro
Sabes con que mote
escribiu o autor
un pequeno epigrama
unha tarde con solpor?
escribiu o autor
un pequeno epigrama
unha tarde con solpor?
O marciano de San Mamede (e van IV)
Ao marciano custáballe moito aprender o galego. Pero pouco a pouco o ía aprendendo.
De feito, as palabras que mellor lle saían eran “carallo” e “troula”.
Daquela, o marciano xa non lle tiña medo a ninguén. Cando se cruzaba con alguén, como Maruxiña, que era unha das persoas nas que máis confiaba, trabucábase e dicía “carallo” ou “troula” en troques de dicirlle: “Ola, Maruxiña, que tal estás?”
Como non tiña un nome, os nenos do pobo decidiron pórlle un nome, ao final puxéronlle “Nazan”. Alicia e o seu irmán Xaime aprendíanlle diariamente a falar en galego. Mesmo un día que foi á escola vella e non o viron alí, asustáronse e daquela puxéronse a buscalo, ata que finalmente apareceu pola noite, na casa de Xaime e Alicia, e á mañá seguinte o levaron de volta á escola vella.
Despois duns días, xa case sabía falar galego por completo.
Outro día, o pai dun rapaz pillounos na escola ensinando galego a Nazan, e todos saíron correndo, o marciano e os rapaces. Logo de correr uns minutos, Nazan e os rapaces cansaron, e foron esconderse na nave do marciano. Os pais e nais pola súa parte formaron grupos e foron buscalos.
E buscaron e buscaron, por todo San Mamede, en Porqueira, pero un dos pais discorreu que había que buscalos na Serra de San Mamede, e así llo dixo ós demais. Buscaron e buscaron na serra, pero nada encontraron. Dados por vencidos, os pais e as nais marchaban da serra, cando de repente viron a nave do marciano e…
De feito, as palabras que mellor lle saían eran “carallo” e “troula”.

Daquela, o marciano xa non lle tiña medo a ninguén. Cando se cruzaba con alguén, como Maruxiña, que era unha das persoas nas que máis confiaba, trabucábase e dicía “carallo” ou “troula” en troques de dicirlle: “Ola, Maruxiña, que tal estás?”
Como non tiña un nome, os nenos do pobo decidiron pórlle un nome, ao final puxéronlle “Nazan”. Alicia e o seu irmán Xaime aprendíanlle diariamente a falar en galego. Mesmo un día que foi á escola vella e non o viron alí, asustáronse e daquela puxéronse a buscalo, ata que finalmente apareceu pola noite, na casa de Xaime e Alicia, e á mañá seguinte o levaron de volta á escola vella.
Despois duns días, xa case sabía falar galego por completo.
Outro día, o pai dun rapaz pillounos na escola ensinando galego a Nazan, e todos saíron correndo, o marciano e os rapaces. Logo de correr uns minutos, Nazan e os rapaces cansaron, e foron esconderse na nave do marciano. Os pais e nais pola súa parte formaron grupos e foron buscalos.
E buscaron e buscaron, por todo San Mamede, en Porqueira, pero un dos pais discorreu que había que buscalos na Serra de San Mamede, e así llo dixo ós demais. Buscaron e buscaron na serra, pero nada encontraron. Dados por vencidos, os pais e as nais marchaban da serra, cando de repente viron a nave do marciano e…
sábado, 24 de mayo de 2008
Adiviña adiviña
Que título ten un conxunto de relatos feitos por el mesmo que se publicaron dentro da colección "O MOUCHO"
David e Carlos respóndenvos que o libro se titulaba "A PEGA RABILONGA E OUTRAS HISTORIAS DE TESOUROS" no ano 1971, número 20 da colección.
David e Carlos respóndenvos que o libro se titulaba "A PEGA RABILONGA E OUTRAS HISTORIAS DE TESOUROS" no ano 1971, número 20 da colección.
jueves, 22 de mayo de 2008
Adiviña, adiviña
Adiviña adiviña...
Nalgún dos seus poemas
atopamos estes temas:
"O gato cegato
fuxiu ao burato".
¿E saberiades dicirme
a onde foi o coello vello?
Resposta:
O coello vello
anda no cortello
Nalgún dos seus poemas
atopamos estes temas:
"O gato cegato
fuxiu ao burato".
¿E saberiades dicirme
a onde foi o coello vello?
Resposta:
O coello vello
anda no cortello
miércoles, 21 de mayo de 2008
O marciano de San Mamede (III)
Dous irmáns, Xaime e Alicia atrevéronse a saír da casa e ir xunto a el. Foron moi de vagar, con moito medo no corpo pero á medida que se ían acercando, ó ver que o marciano non se movía foron collendo confianza. Ó chegar xunto a el, intentaron dicirlle algo pero non se entendían. Os nenos decidiron levalo para a escola vella que estaba abandonada.
Xaime e Alicia foron comunicarlle ós outros nenos e nenas do pobo que o extraterrestre era pacífico e onde estaba. Como non se podían comunicar con el, decidiron aprenderlle a falar galego, tamén pensaron que sería boa idea amosarlle cousas do noso planeta. Pensaron que a mellor maneira sería levar para a escola vella libros e material para ensinar ó extraterrestre.
Todos os días ó saír da escola os nenos e nenas do pobo non se vían por ningures ata que chegaba a noite e aparecían na casa. Os adultos estaban preocupados. Onde se meterían os cativos todas as tardes?......
Xaime e Alicia foron comunicarlle ós outros nenos e nenas do pobo que o extraterrestre era pacífico e onde estaba. Como non se podían comunicar con el, decidiron aprenderlle a falar galego, tamén pensaron que sería boa idea amosarlle cousas do noso planeta. Pensaron que a mellor maneira sería levar para a escola vella libros e material para ensinar ó extraterrestre.
Todos os días ó saír da escola os nenos e nenas do pobo non se vían por ningures ata que chegaba a noite e aparecían na casa. Os adultos estaban preocupados. Onde se meterían os cativos todas as tardes?......
martes, 20 de mayo de 2008
Adiviña nº 3
¿Qué dous ritmos musicais galegos interpretaba un paxaro, protagonista dunha das poesías de Álvarez Blázquez para namorar a tódalas merlas?.
¿Como se titula o poema?
Ai, aí tedes tamén a nosa resposta. Nati, Carlos e Bruno din que os dous ritmos son as muiñeiras e os seus alalás. E que o título do poema é: O MERLO POETA.
¿Como se titula o poema?
Ai, aí tedes tamén a nosa resposta. Nati, Carlos e Bruno din que os dous ritmos son as muiñeiras e os seus alalás. E que o título do poema é: O MERLO POETA.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)